احیای پایه در بزرگسالان

اقدامات احیاء پایه در افراد بزرگسال​​​​​​​

طبق تعاریف احیاء، افراد «بزرگسال»کسانی هستند که به سن بلوغ رسیده باشند. ملاک های بلوغ در پسران، رویش مو در نواحی سینه یا زیر بغلها میباشد. در دختران، شکل گیری پستانها را به عنوان ملاک بلوغ در نظر میگیرند.
اقدامات احیاء قلبی- ریوی با توجه به سطح آموزش فرد امدادگر، تجربیات و مهارتهای وی و همچنین نوع بیمار و امکانات و تجهیزات موجود، در سطوح مختلفی قابل انجام هستند.

احیاء قلبی-ریوی از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده است:
1.فشار به قفسه ی سینه
2.راه هوایی
3.تهویه



الگوریتم انجام احیاء قلبی- ریوی پایه توسط پرسنل درمانی در موارد ایست قلبی در افراد بزرگسال​​​​​​​

الگوریتم زیر راهنما و چهارچوب انجام احیاء قلبی- ریوی پایه در پرسنل درمانی محسوب میشود.​​​​​​​

اولین فردی که در کنار شخصی که دچار ایست قلبی شده حاضر می شود، میبایست مراحل زیر را به ترتیب اجرا کند:
1 -مطمئن شود که محیط برای او امن است. قطعاً شما نمی خواهید خودتان مصدوم دوم باشید.
2 -پاسخ دهی او را بررسی کنید. به شانه های شخص ضربه بزنید و با فریاد بپرسید: (خوب هستید؟)
3 -اگر شخص به شما پاسخ نداد، از اطرافیان کمک بخواهید.
4 -با توجه به محیطی که در آن قرار دارید و امکاناتی که در دسترس شماست، سیستم اورژانس را فعال کنید.مثلاً با شماره تلفن اورژانس تماس بگیرید یا اگر در داخل بیمارستان هستید، تیم احیاء را فراخوان نمایید. بسته به مکانی که در آن قرار دارید، ممکن است گزینه های دیگری هم وجود داشته باشند.
5 -اگر تنها هستید خودتان دستگاه AED یا دفیبریلاتور و تجهیزات اورژانس را بیاورید. اما اگر کس دیگری حضور دارد، از او بخواهید تا این کار را انجام دهد.

بررسی تنفس و نبض

در ادامه شخص را از نظر تنفس و نبض بررسی کنید.

آیا به طور عادی نفس میکشد؟
آیا نبض او احساس میشود؟

اطلاعات به دست آمده از این مرحله، مسیر اقدامات بعدی را تعیین خواهد کرد. به منظور پیشگیری از تاخیرهای غیرضروری در شروع احیاء قلبی-ریوی، بررسی نبض و تنفس همزمان با هم انجام میشوند. این بررسی ها باید در کمتر از 10 ثانیه انجام گیرند.


تنفس
حداکثر طی 10 ثانیه، به قفسه ی سینه شخص نگاه کنید.
آیا بالا و پایین رفتن قفسه ی سینه دیده میشود؟
اگر شخص نفس میکشد، وی را تا رسیدن افراد کمکی زیر نظر بگیرید.
اگر شخص نفس نمیکشد، یا فقط نفس های بریده بریده ( gasping )دارد، دچار ایست تنفسی گردیده است.​​​​​​​


تنفس های بریده بریده(  agonal gasps ) تنفس عادی به حساب نمی آیند. این نوع تنفس در دقایق اولیه پس از ایست قلبی دیده میشود. به نظر میرسد فرد هوا را به طور سریع به داخل ریه های خود میکشد. دهان ممکن است باز بوده و فک، گردن یا سر با این حرکات تکان بخورند. این نوع حرکات تنفسی ممکن است قوی یا ضعیف باشند؛ اما در هر حال با تاخیر زیاد دیده میشوند. ممکن است صدای خرخر یا ناله های ضعیفی همراه با آن شنیده شود. تنفس های بریده بریده نشانه ای از ایست قلبی است.

نبض

در بزرگسالان بررسی نبض در ناحیه ی کاروتید انجام می شود.اگر پس از حداکثر 10 ثانیه نتوانستید با اطمینان کافی نبض را حس نمایید، احیاء قلبی-ریوی را شروع کنید. احیاء قلبی-ریوی با فشردن قفسه ی سینه آغاز میشود. در هر موقعیتی که هستید، پس از اطمینان از وقوع ایست قلبی و قبل از اینکه هر اقدام دیگری را شروع کنید، باید مطمئن شوید که سیستم اورژانس یا نیروهای کمکی فراخوان شده و تجهیزات پیشرفته و AED در راه هستند.

محل نبض کاروتید

1 -برجستگی سیب آدم را پیدا کنید. دو یا سه انگشت خود را در حاشیه ی نای ( تراشه ) در آن سمتی که به شما نزدیکتر است قرار دهید.
2 -انگشتانتان را به سمت خودتان حرکت دهید تا در شیاری که بین نای و عضله برجسته کنار گردن ( sternocleidomastoid muscle ) وجود دارد، قرار گیرند. در این محل نبض کاروتید حس میگردد.
​​​​​​​3 -لمس نبض کاروتید را حداقل 5 و حداکثر 10 ثانیه ادامه دهید. اگر طی این مدت نتوانستید با اطمینان کافی وجود نبض را حس کنید، احیاء قلبی-ریوی را شروع کنید.

تعیین اقدامات بعدی

بر اساس اینکه تنفس های عادی و نبض وجود دارند یا نه، قدم بعد مشخص میگردد.
1.اگر شخص به طور عادی نفس میکشد و نبض نیز وجود دارد، شخص را زیر نظر بگیرید و مانیتور کنید. 
2.اگر شخص به طور عادی نفس نمیکشد اما نبض وجود دارد، تنفس مصنوعی را شروع کنید. علاوه بر این از فراخوان سیستم اورژانس مطمئن شوید. تنفس مصنوعی را ادامه دهید و هر 2 دقیقه یکبار دوباره نبض را بررسی کنید. برای انجام احیاء قلبی-ریوی آماده باشید و اگر نبض را حس نکردید، احیاء قلبی-ریوی را شروع کنید.
3.اگر شخص به طور عادی نفس نمیکشد و نبض هم حس نمیشود، احیاء قلبی-ریوی را شروع کنید.



شروع احیاء قلبی-ریوی

همانطور که اشاره شد، زمانی که شخص تنفس عادی نداشته باشد و نبض نیز احساس نگردد، احیاء قلبی-ریوی با فشار به قفسه ی سینه شروع میگردد. بدین منظور، لباسها و پوشش هایی که قفسه ی سینه ی بیمار را پوشانده اند، خارج کرده یا کنار بزنید. شما باید بتوانید به راحتی محل قرارگیری دستها بر روی قفسه ی سینه را پیدا کنید. برهنه کردن قفسه ی سینه، محل چسباندن برچسبهای دستگاه AED یا قرارگیری پدال های الکتروشوک را نیز در دسترس شما قرار خواهد داد.

دفیبریالسیون با استفاده از AED
در ادامه و به محض فراهم شدن دستگاه AED ،برچسبهای آن را به قفسه ی سینه متصل و دستورات صوتی و تصویری آن را دنبال کنید.


از سرگیری احیاء قلبی- ریوی
​​​​​​​طبق فرامین دستگاه AED ،پس از تخلیه ی شوک، بی درنگ احیاء قلبی-ریوی را مجدداً شروع کنید. تا زمان رسیدن نیروهای تیم احیاء پیشرفته، دستورات دستگاه AED را دنبال کنید.



​​​​​​​فشار به قفسه ی سینه در بزرگسالان


اهمیّت فشار به قفسه ی سینه
هدف فشار به قفسه ی سینه، خونرسانی به اندام های حیاتی به منظور تامین اکسیژن و مواد غذایی لازم برای زنده ماندن آن بافت ها میباشد. با هر بار توقف در فشار به قفسه ی سینه، جریان خون قلب و مغز به طور فاحشی کاسته میشود. پس از شروع مجدد فشارها برای اینکه جریان خون اندام های حیاتی به مقدار قبل از خود برسند، نیاز به انجام تعدادی فشار و صرف زمان میباشد. در نتیجه هرچقدر تعداد وقفه هایی که در فشار به قفسه ی سینه ایجاد میشود بیشتر و هرچقدر زمان وقفه ها طولانی تر باشند، خون کمتری به قلب و مغز خواهد رسید.

فشارهای موثر به قفسه ی سینه
در تمام گروه های سنی، چنانچه احیاء قلبی- ریوی به صورت یک نفره انجام میشود، نسبت تعداد فشار به تعداد تنفس 30 به 2 میباشد. در زمان انجام فشار به قفسه ی سینه، به موارد زیر توجه کنید:
1.با سرعت 100 تا 120 بار در دقیقه قفسه ی سینه را فشار دهید.
2.با هر فشار، قفسه ی سینه را حداقل 5 سانتی متر و حداکثر 6 سانتی متر به سمت داخل جابجا کنید.
3.پس از هر فشار، با حذف نیرو به قفسه ی سینه اجازه دهید تا کاملاً باز شود و به حالت اولیه خود برگردد.​​​​​​​
4.وقفه در فشارها را به حداقل برسانید(حداکثر 10 ثانیه).

در زمان انجام احیاء قلبی-ریوی شخص را حرکت ندهید. تها زمانی مجاز به جابجا کردن بیمار هستید که در صحنه ی عملیات ایمنی کافی وجود نداشته باشد (مثلاً در ساختمانی که طعمه ی حریق شده و در حال سوختن میباشد). از موارد دیگری که شما مجاز به جابجایی بیمار هستید، انجام عملیات در مکانی است که به علت محدودیت های محیطی آن، امکان انجام احیاء قلبی-ریوی موثر وجود ندارد. در سایر موارد تصمیم گیری را بر عهده ی اعضاء تیم احیاء پیشرفته بگذارید. زمانی که تیم احیاء پیشرفته برای کمک فرا برسند، بسته به شرایط و مقررات در مورد ادامه ی عملیات در همان مکان یا جابجایی بیمار به بیمارستان یا یک مکان دارای امکانات پیشرفته حین انجام احیاء قلبی-ریوی تصمیم گیری خواهند کرد.

فشار به قفسه ی سینه سبب پمپاژ خون به سایر نقاط بدن میشود. برای اینکه فشارهای شما بیشترین تاثیر را داشته باشند، شخص باید روی یک سطح سفت مثل روی زمین یا روی تخته مخصوص احیاء قرار داشته باشد. در صورتی که سطوح نرمی مثل تشک زیر بدن او قرار گرفته باشند، نیروی اعمال شده برای فشار به قفسه ی سینه هدر رفته و باعث فرو رفتن بدن بیمار در سطح نرم زیرین میگردد.​​​​​​​

تکنیک فشار به قفسه ی سینه​​​​​​​



اساس احیاء قلبی-ریوی فشار به قفسه ی سینه می باشد. برای اعمال فشارهای موثر، مراحل زیر را اجرا کنید:
1 -یک سمت بدن شخص قرار بگیرید.
2 -مطمئن شوید که شخص روی یک سطح سفت به پشت خوابیده است. اگر وی در حالت خوابیده روی شکم قرار دارد، با ملایمت او را به پشت برگردانید. اگر به آسیب های سر یا گردن مشکوک هستید، به هنگام برگرداندن وی، سعی کنید سر، گردن و تنه در یک راستا قرار داشته باشند.
​​​​​​3 -بدن و دستانتان را در وضعیت مناسب قرار دهید:
    الف) پاشنه ی یک دستتان را وسط قفسه ی سینه روی نیمه ی پایین استخوان جناغ سینه        قرار دهید
    ب) پاشنه ی دست دوم را روی دست اول قرار دهید.
    پ)دستان خود را صاف نگه داشته و شانه های خود را دقیقاً در وضعیتی عمود بر دستانتان        قرار دهید.
4 -با سرعت 100 تا 120 بار در دقیقه قفسه ی سینه را فشار دهید.
5 -با هر فشار، قفسه ی سینه را حداقل 5 سانتی متر و حداکثر 6 سانتی متر فرو ببرید. این کار نیازمند صرف انرژی زیادی است. مطمئن شوید که فشارها را مستقیماً روی استخوان جناغ سینه وارد می کنید 
6 -پس از هر فشار مطمئن شوید که وزن خود را از روی قفسه ی سینه برداشته و به قفسه ی سینه اجازه بازگشت به حالت عادی خودش را می دهید.
​​​​​​​7 -وقفه در فشارها را به حداقل برسانید.


حذف فشار و اجازه دادن به قفسه ی سینه برای باز شدن کامل و برگشتن به حالت اولیه خود، باعث پرشدن قلب از خون میشود. اگر شما اجازه ندهید قفسه ی سینه به حالت عادی خودش برگردد، قلب در زمان انبساط به خوبی از خون پر نمی شود و در نتیجه در زمان فشرده شدن نیز خون کافی را از خود خارج نمی کند. زمان اعمال فشار به قفسه ی سینه و حذف فشار باید تقریباً مساوی باشند.

روش جایگزین برای فشار به قفسه ی سینه

اگر شما نمی توانید در زمان فشار به قفسه ی سینه با اعمال نیروی مناسب، قفسه ی سینه را به طور کافی فرو ببرید، از روش زیر استفاده کنید:
یک دست خود را روی استخوان جناغ سینه قرار دهید. مچ این دست را با دست دیگر بگیرید تا در زمان اعمال فشار به قفسه ی سینه از آن حمایت کند .
این روش برای امدادگرانی که دارای مشکلات مفصلی مثل آرتریت هستند، مفید میباشد.

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش